*تدلیس به معنی فریب است؛ و تدلیس در ازدواج به این معنی است که زن یا شوهر، پیش از ازدواج، همسر خود را با بیان مطالب غیر واقعی فریب دهد.مطابق قانون، اگر کسی با ادعای داشتن تحصیلات عالی، ثروتمند بودن، داشتن شغل خاص و غیره، طرف مقابل را فریب داده و متقاعد به ازدواج کند، به شش ماه تا دو سال حبس محکوم خواهد شد.

*چنانچه مهریه زن تا 110 سکه باشد و یا در صورت بیشتر بودن، تا 110 سکه آن مطالبه گردد، مرد مکلف به پرداخت است و در صورت عدم پرداخت، مرد، مطابق ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی جدید، بازداشت می گردد، مگر اینکه اعسار خود را اثبات نماید.پس از وصول 110 سکه از مهریه، در صورتی که زن متقاضی دریافت بیش از آن باشد، زن مکلف است اموال مرد را به اجرای احکام دادگستری اعلام نماید و مرد در صورت عدم معرفی اموال و عدم پرداخت مهریه مشمول ماده 3 قانون فوق جهت صدور دستور جلب قرار نمی گیرد.
*مرد، مطابق قانون حمایت خانواده، مکلف است نسبت به ثبت امور راجع به ازدواج، از قبیل ازدواج، طلاق، فسخ نکاح یا رجوع، اقدام نماید. مردی که این وقایع را به ثبت نرساند، به حبس از نود و یک روز تا شش ماه یا پرداخت جرای نقدی از هشتاد میلیون تا یکصد و هشتاد میلیون ریال، محکوم می گردد.

*زن می تواند در هر زمانی مهریه خود را مطالبه نماید. مهریه زن مطابق توافق طرفین که در سند ازدواج نوشته شده است، می تواند عندالمطالبه یا عندالاستطاعه باشد.عندالمطالبه به این معناست که زن می تواند مهریه خود را مطالبه کند و چنانچه مرد قدرت مالی پرداخت را نداشته باشد، می بایست این عدم توانایی را که به آن اعسار می گویند اثبات نماید.عندالاستطاعه به این معناست که زن می تواند مهریه خود را مطالبه کند اما باید ابتدائاً توانایی مالی مرد را در پرداخت که به آن ایسار می گویند اثبات نماید.

*خواستگاری و نامزدی ایجاد رابطه زوجیت نمی‌کند؛ و طرفین را نمی‌توان به صرف خواستگاری و نامزدی، اجبار به ازدواج نمود.برای امتناع از ازدواج نمی‌توان مطالبه هیچ گونه خسارتی را نمود. تنها هدایای دوران نامزدی قابل استرداد است.

*زن، به محض عقد نکاح، مالک مهریه می شود؛ و هر نوع اتفاقی که در آینده و در زندگی مشترک رخ دهد، از بین برنده مهریه نخواهد بود.برای مثال چنانچه مردی رابطه نامشروع همسرش را اثبات کند، هر چند بسته به مورد، زن، مجازات قانونی را متحمل خواهد شد، اما مهریه زن کماکان قابل مطالبه است.این مثال در مورد هر اتفاق دیگری که در زندگی مشترک رخ دهد صادق است و هیچ عامل خارجی، تاثیری بر مهریه نمی گذارد.

*زن می تواند در دادگاه اثبات کند، به دستور شوهرش، یا با رضایت وی، از اموال خود، برای پرداخت هزینه های زندگی، خرج کرده است.در چنین مواردی، دادگاه مرد را محکوم به پرداخت این مبالغ می نماید، مگر اینکه مرد بتواند ثابت کند، که زن، به شکل رایگان این هزینه ها را کرده و قصد باز پس گرفتن را نداشته است.

*در ازدواج موقت، هیچ یک از زوجین از یکدیگر ارث نمی‌‌برند. اما حقوق فرزندان حاصل از ازدواج موقت از جمله نفقه، حضانت، بر عهده پدر طفل می‌‌باشد؛ و فرزندان از پدر و مادر خود ارث می برند.

*عدم تعیین مهریه در ازدواج موقت باعث بطلان عقد است. اما در عقد دائم لازم نیست که مهریه، معین شود. در این صورت، مهر المثل (با نظر دادگاه) به زن تعلق می گیرد.

*سرپرستی و نگهداری پسر یا دختری، که پدر و مادر او طلاق گرفته اند، تا سن 7 سالگی بر عهده مادر و پس از آن بر عهده پدر است.در صورت انحطاط اخلاقی یا بیماری های خاص پدر یا مادری که حضانت یا همان سرپرستی، بر عهده اوست، دادگاه خانواده در خصوص تعیین سرپرست صالح، تصمیم خواهد گرفت.

*زوجه در صورت طرح دعوی حقوقی و محکوم نمودن زوج به پرداخت نفقه و عدم امکان اجرای حکم، می تواند با طرح دادخواست طلاق، در محاکم خانواده، از دادگاه، رای محکومیت زوج به طلاق را به دلیل عدم پرداخت نفقه، اخذ و خود را مطلقه نماید.

  خانواده