زنی 35 ساله دارای دو فرزند هستم . شوهرم در ماه های اخیر چندین مرتبه من را مورد ضرب و جرح قرارداده است و با توهین و بد رفتاری مرا از خانه بیرون کرد. اقدام به شکایت کردم و ازهمسایه ها برای موضوع شکایت استشهادیه گرفته ام. بارها تصمیم گرفتم منزل مشترک را ترک کنم و به منزل پدرم بروم اما بخاطر فرزندانم در منزل شوهرم زندگی میکنم.

برای اثبات کلیه جرایم من جمله ضرب و جرح نیاز به دو شاهد دارید ؛ لیکن قاضی می‌تواند بر اساس شهادت یک گواه یا وجود برخی امارات دیگر مانند گواهی پزشکی قانونی و ... تصمیم مقتضی بگیرد. در رابطه با جرح بهتر است به پزشکی قانونی مراجعه کنید.
بنابراین برای اثبات ضرب و جرح تنها اشتشهادیه کافی نیست . بلکه شهود میبایست در دادگاه حاضر شوند. اگر شهود حاضر نیستند در دادسرا شهادت دهند آنها را معرفی کنید نام و آدرس شهود را اعلام کنید. دادسرا ایشان را احضار خواهد کرد.

مطابق ماده 1103 قانون مدنی، زوجین مکلف به حسن معاشرت با یکدیگرند.
از جمله رفتارهایی که سوء رفتار زوج نسبت به زوجه بشمار میرود ، ضرب و جرح زوجه توسط زوج یا اعتیاد مضر زوج است.
در صورتی که سوء رفتار زوج ادامه داشته باشد می‌تواند دلیلی برای اجبار زوج به طلاق تلقی شود که تشخیص آن با مقام قضایی است. بر اساس ماده 1130 قانون مدنی در صورتی که دوام زوجیت موجب عسر و حرج زوجه باشد، وی می‌تواند به حاکم شرع مراجعه و تقاضای طلاق کند. چنانچه عسر و حرج مذکور در محکمه ثابت شود، دادگاه می‌تواند زوج را اجبار به طلاق کند و در صورتی که اجبار میسر نباشد، زوجه به اذن حاکم شرع طلاق داده می‌شود.
عسر و حرج در این ماده یعنی به وجود آمدن وضعیتی که ادامه‌ زندگی را برای زوجه با مشقت همراه ساخته و تحمل آن مشکل باشد.
اگر ثابت نمایید وجود شما در منزل زوج خوف جانی یا حیثیتی برای شما در برخواهد داشت، اجباری به زندگی در منزل زوج نخواهید داشت و میتوانید درخواست سکونت در مسکن جداگانه از زوج را داشته باشید.همانطور که ماده 1115 قانون مدنی نیز این موضوع را مورد توجه قرار داده است که اگر بودن زن با شوهر در یک منزل متضمن خوف ضرر بدنی یا مالی یا شرافتی برای زن باشد، زن می‌تواند مسکن علی‌حده اختیار کند و در صورت ثبوت مظنه‌ ضرر مزبور، محکمه حکم بازگشت به منزل شوهر نخواهد داد و مادام که زن در بازگشتن به منزل مزبور معذور است نفقه بر عهده‌ شوهر خواهد بود.

  خانواده